Opowiadaj katyński lesie,
głęboko wrośnięty w nasze rany –
w twoich korzeniach polska krew,
w twoich konarach żałobny lament. 

Tutaj umierała Polska,
bo miała skonać na zawsze,
mordowana strzałem w tył głowy,
krępowana drutem kolczastym. 

Nad ich grobami czerwony kat
z krwawym naganem w ręce,
znużony ocierał z czoła pot,
bo było ich wiele tysięcy!

A każdy spod znaku Orła,
(o lesie, próżna twa skarga)
każdy miał w oczach polskie niebo
i stygła modlitwa na wargach…

Lecz orła trudno ujarzmić,
to dumne, królewskie ptaki,
co ciągną do gniazd ojczystych
jak Odys do swej Itaki.

Gdy zasypano już doły
o krwawo-sinawym brzasku,
Maryja Katyńska Pieta
tuliła do serca ich czaszki. 

Z jakiego pnia wyrasta
złowroga dzika nienawiść?
Z jakich nieznanych wyroków
nasza Ojczyzna wciąż krwawi? 

Boże, powstrzymaj swój gniew
za winy, które tak bolą,
gdy się nam plączą czerwień z bielą
i wolność ze swawolą…

Teresa Paryna urodziła się w 30.04. 1947r. w Sośnicy Jarosławskiej, w rodzinie przesiedleńców z miejscowości Czyszki koło Lwowa, od 1974 r. mieszka w Przemyślu. Zadebiutowała w 1987 r. w „Zielonym Sztandarze”. Jest autorką 18 zbiorów wierszy, wielu felietonów, opowiadań, recenzji poetyckich oraz artykułów prasowych.
W 2017 r. została odznaczona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za całokształt twórczości. Swoje wiersze często prezentuje podczas uroczystości patriotycznych (Polska, Ukraina), religijnych, spotkań z młodzieżą szkolną oraz innych programach poetyckich.
Oprócz twórczości literackiej równolegle zajmuje się twórczością plastyczną (rysunek, akwarela, akryl, rękodzieło artystyczne). Swoje prace wystawiała w Przemyślu, Gorlicach, Poznaniu, Rzeszowie i Szczecinie.